Veel vragen of te veel vragen?

In mijn vorige blog bericht had ik heel wat vragen, voor sommige te veel vragen.
Toch heb ik genoten van al de reacties. Geweldig hoe iedereen verschillend denkt.

Kerstmis is een feest. Geen streng straffend iets, dat je op moet passen dat je het wel viert zo als men denkt dat het bedoelt is.

Ik heb gisteren ontdekt dat gelukkig veel mensen net zo denken als ik, oordeel een ander niet, en veroordeel niet.

Grappig dat dit zo terug komt in de maatschappij, en dat het al duizenden jaren geleden in de bijbel is geschreven.

Ik hoor vaak om mij heen van niet Christelijke mensen, dat ze het idee hebben, dat Christelijke mensen zich beter voelen dan hun.

Jammer eigenlijk, als je leest in de bijbel dat we nederig moeten zijn.

Hoe het is is het.

Ik ben dankbaar voor jullie reacties van gisteren.

En laten we naar elkaar omkijken 365 dagen per jaar en niet alleen met kerst.

Zoals mijn zoon vanmorgen zei: het is iedere dag kerst, dus iedere dag moet je lief zijn voor elkaar.

 

bron: Google

 

Laten we denken als een kind, dat maakt de wereld een stuk mooier.

 

Fijne Kerst allemaal.

 

 

 

 

Rond Kerst........

Rond de Kerst moet ik vaak denken aan mensen die alleen zijn, mensen die na jaren alleen zijn omdat hun partner is overleden, jonge mensen die alleen zijn met kleine kinderen om wat voor reden dan ook.
Mensen in de gevangenis, om wat voor reden dan ook.

                                                            Bron:Google


Maar wat kan ik doen voor deze mensen??? Wat zou nu werkelijk zinvol zijn??

Ik kan me herinneren, toen de vader van mijn kinderen ons verliet, dat er zoveel lieve mensen om me heen waren die me uitnodigden met de Kerst en Oud en Nieuw. Maar ergens diep van binnen, had ik gewenst dat ze het niet hadden gedaan. Het deed zo'n pijn, ik daar alleen met mijn kinderen, hun als gezin.

Waarna ik het jaar erop had besloten, alleen te blijven met Kerst en Oud en Nieuw.
Mensen boden het aan hoor of ik wilde komen. Als ik dan zei dat ik liever alleen bleef snapte ze dit niet.

Dus waar doe ik nu goed aan denk ik dan?

Soms is het zo goed om even alleen te zijn. Alleen met je gedachten, je gevoel, je plannen en je dromen.

En waarom vragen mensen altijd rond Kerst, of denken mensen altijd rond Kerst aan een ander?

Terwijl die alleenstaande vader of moeder, of die oude man of vrouw die zijn vrouw of man heeft verloren, of die gevangenen er het hele jaar zijn.

Niemand gelooft in God en Jezus, maar we vieren wel allemaal Kerst? Waarom als je het hele jaar roept dat God en Jezus niet bestaan, waarom vier je dan Kerst.

Waarom sturen we met Kerst iedereen een kaart terwijl we dat het hele jaar niet doen.

Waarom???

Ik ben heel benieuwd naar jullie reacties op deze vragen.

Stil

Ik wens jullie een mooie zondag toe.

Ook Goedemorgen.

Ook Goedemorgen,

Kom vanmorgen de trap af, was nog niet echt licht. En opeens lag ik beneden.
Zodat doet echt zeer. Ben nu blauw aan een kant heel fijn weer. Ik heb echt een haat liefde verhouding met de trap, hoe vaak ik dat ding al niet versnelt heb genomen zeg maar.

Vanmorgen gleed ik dus van de trap en eindigde op de deurmat.

Hoe toepasselijk, dat ik in mijn bijbelstudie van Good Morning Girls lees in Johannes 12:35-36 dat je in het licht moet lopen omdat je dan kan zien waar je heen gaat.

Logisch. Mijn licht vanmorgen was te zwak, en ik eindigde dus in het (half) donker op mijn giechel op de deurmat.

Je moet er toch niet aan denken, dat je leven zo eindigt, in het donker.......

Waar eindigt jouw leven in het licht van Jezus?, of in het donker?

Daar ga ik vandaag maar eens over nadenken, veel bewegen zit er toch niet in, kan ik maar beter wat goeds doen met mijn tijd.

Fijne dag allemaal.

                                                                bron:google

Speciaal

Je hebt van die dagen in het leven die Speciaal zijn.

En van die dagen is voor mij mijn verjaardag. Op die dag voel ik me speciaal.

Kinderen die je een cadeautje geven, je krijgt post, telefoontjes, ontbijt op bed.

En boven al de meest mooie glimlach van je kinderen, die vol trots met hun zelf uitgezochte cadeautje brengen.

Speciaal op je verjaardag omdat dat de dag is dat je het levenslicht mocht zien.

Omdat je ouders in mijn geval voor het eerst ouders werden.

Omdat ik bepaald wordt hoe dankbaar ik mag zijn dat ik weer een nieuw levensjaar erbij heb gekregen.

Het kan namelijk ook heel anders gaan, niet iedereen haalt de leeftijd van 40. Wow 40 toen ik een jaar of 10 was weet ik nog dat ik vond dat mijn moeder wel heel super oud was geworden.

En nu ben ik het zelf........... na die 10 de verjaardag is er een boel gebeurd in het leven, leuke maar zeker ook minder leuke dingen en pijnlijke dingen.

Vriendschappen die helaas niet meer zijn, maar ook nieuwe vrienden die je laten zien dat je het waard bent.

Die mij hebben gewezen op wat echt belangrijk is in het leven.

Ik ben klaar voor een nieuw levensjaar, die samen met mijn gezin in mag gaan, samen met hun en God.

Een Uitdaging.........

De nieuwe week van de Advents bijbel studie van Good Moring Girls is begonnen.

En met een super leuke uitdaging.

Neem tijd voor een ander, blijf wat langer aan tafel zitten, bak koekjes met je kinderen, en de leukste voor mij dan in ieder geval........... schrijf een handgeschreven brief.

De gene die mij goed kennen weten dat ik van brieven schrijven houd en dat ik zeker mijn hand niet omdraai om een leuke brief naar een van penpals te schrijven.

Dus nu had ik bedacht......... het is misschien wel leuk ze allemaal gewoon even een extra kaartje te sturen, gewoon zo zonder reden.

Tijd geven ipv van een cadeautje met Kerst.

Klinkt geweldig.

Maar................ Tijd, Engergie, en Wie kan ik gaan bezoeken?

Dit is wel een punt voor mij, ik ben niet zo van gezellig op visite gaan of wat dan ook.

Dit is dus echt een Uitdaging voor mij.

Ik kom hier nog op terug om te laten weten wie ik heb bezocht.

Wie God op mijn pad heeft gebracht om eens te bezoeken, ben heel benieuwd.

Fijne dag,

Pak pen en papier, want wie schrijft die Blijft :)

In de manenschijn

In de manenschijn in de manenschijn klom ik.... en de rest ken je vast wel van het liedje.

Ik herinner me net toen ik deze maan zag ( die overigens voor mijn oog er als een banaan uit zag en niet zo als op de foto)

Dat het eerste woordje wat mijn dochter zei het woord maan was.

Hoe apart... meestal is het mama of papa en zij zei maan.

Hele gesprekken met mijn penvrienden in de USA gehad over de maan, hoe raar het is dat ik hem zie en als het hier licht wordt hij bij hun tevoorschijn komt.

Ik weet nog toen de kinderen klein waren dat we met z'n 4en, Grote Anthony dag zeiden en dat hij dan wanneer hij de maan zag ons gedag zei.

De maan, hoe fascinerend is de maan.

Hij komt voor in kinderliedjes, hij komt voor met Sinterklaas, en hij kwam altijd voor in ons avond ritueel bij het naar bed brengen van de kinderen.

Hij brengt ons licht in de nacht, en mooie herinneringen.

En zoals ik vanavond las in het boek Open je ogen en bid van Sheila Walsh, God ziet en hoort ons altijd, en overal. Voor mij is de maan Zijn oog in de nacht die mij licht schenkt in de nacht.
Altijd en Overal.